Dupont

Het nummer van de The Prodigy, zowel onheilspellend in klank als inhoud heb je naar mijn idee van even onheilspellende situaties en beelden voorzien. Goed gedaan.

Tony, het is best een krachttoer om naast de vele ‘heys’ uit de karige lyrics van het origineel dit verhaal te kristalliseren. Zelf heb ik helaas een grondige hekel aan dit genre dus voor mij was het luisteren naar The Prodigy geen walk through the park. Jouw tekst daarentegen zit vol vuur en doe...

Een sterke tekst met vaart en een goed gevoel voor lichamelijkheid. De opeenstapeling van ‘sterke’ beelden werkt hier soms wel een beetje tegen je: pis, brand, half versleten aansteker, brandende poster, vuilnisbak, kinderschoen, bouwwerf, roestig slot, scheurende broek, alarm, vier gemiste oproepe...

Erg leuk verzonnen. Die Warre groeit in dit verhaal. Op het einde als hij speelt met zijn aansteker is heel vreemd. Ook een mooie alinea/zinnen dat stuk “Het geluid gaat door ... tijd genoeg.” *** > “Warre bukt en ruikt aan het karton, droog en muf en een beetje zoet.” Dit ging voor mij zo vroeg ...

Ik weet niet of the prodigy met hun firestarter een rasechte pyromaan voor ogen hadden, maar het past zeker goed bij de titel en de lyrics 😀 🔥🔥🔥 Spannend geschreven! 👍🏻